QJMotor Trans Asia 2024: Ιρκούτσκ -Το Παρίσι της Σιβηρίας
Επηρεασμένος από το μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν Μιχαήλ Στρογγόφ, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης φτάνει στην Ιρκούτσκ.
![Caption Caption](https://cdn.flash.gr/portal-img/art_featured/54/qjmotor-transasia2024-irkutsk2.jpg?crop=2048,1267,0,79)
Ως σύγχρονοι ήρωες σε μυθιστόρημα του Ιούλιου Βερν, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης και η QJMotor SRT 800X φτάνουν στην Ιρκούτσκ. Η πόλη έχει τη φήμη του Παρισιού της Σιβηρίας χάρη στον ποταμό Αγκαρά που τη διασχίζει και της επαναστατικής ιστορίας της ενάντια στον Τσάρο.
“ Ήμουν μικρό παιδί όταν πρωτοδιάβαζα για την πόλη Ιρκούτσκ της παγωμένης Σιβηρίας. Κι αυτό χάρη στον συγγραφέα Ιούλιο Βερν, αφού η πολιτεία του ποταμού Angara αποτελούσε τον απώτατο προορισμό της ριψοκίνδυνης αποστολής του μυθιστορηματικού ήρωα Μιχαήλ Στρογγόφ. Με τα μάτια της φαντασίας μου, είχα ακολουθήσει κι εγώ τον Μιχαήλ Στρογγόφ στη ριψοκίνδυνη αποστολή του στα βάθη της Σιβηρίας…
![irkutsk-9a.jpg?v=0 irkutsk-9a.jpg?v=0](/image/hor_small/54/irkutsk-9a.jpg?v=0)
Πέντε δεκαετίες αργότερα, η άφιξή μου με την QJMotor SRT 800X στο επονομαζόμενο “Παρίσι της Σιβηρίας” αποτέλεσε μια ταξιδιωτική πραγματικότητα για τον καταβεβλημένο –από έντονα συμπτώματα γαστρεντερίτιδας– δίτροχο οδοιπόρο του QJMotor Trans Asia 2024. Αν και ήμουν σκέτο ράκος, βρήκα το σθένος να ανέβω στη μοτοσυκλέτα και με απεριόριστη λαχτάρα περιηγήθηκα στους βαθύσκιωτους δρόμους της κομψής και άκρως ερωτεύσιμης Ιρκούτσκ. Τα αρχιτεκτονικά αξιοθέατα της πόλης χρονολογούνται κυρίως από τον 19ο αιώνα συνιστούσαν το πνευματικό και πολιτιστικό “φορτίο” που μετέφεραν στην πόλη οι στρατιωτικοί–πραξικοπηματίες και όλοι όσοι συμμετείχαν (ευγενείς, καλλιτέχνες, κ.ά.) στην αποτυχημένη προσπάθεια ανατροπής του Τσάρου το Δεκέμβριο του 1825…
![qjmotor-transasia2024-irkutsk.jpg?v=0 qjmotor-transasia2024-irkutsk.jpg?v=0](/image/hor_small/54/qjmotor-transasia2024-irkutsk.jpg?v=0)
Το τρίτο (και τελευταίο) βράδυ με βρήκε να περπατώ χαλαρά δίπλα στις όχθες του ποταμού Angara. Το “Παρίσι της Σιβηρίας” έμοιαζε να παρασύρεται σε έναν γλυκό ύπνο από το υδάτινο νανούρισμα του Angara, ο οποίος κυλούσε τα ήρεμα νερά του μέσα από τα αστικά όρια της ρομαντικής Ιρκούτσκ! Μιχαήλ Στρογγόφ, σε ευχαριστώ…”