Guardian: Ο Τραμπ θα πιέσει τον Ζελένσκι για ενεργειακή εκεχειρία
H Ουάσιγκτον ασκεί έντονη πίεση στο Κίεβο προκειμένου να σταματήσει άμεσα τη στρατηγική των πληγμάτων κατά των ρωσικών διυλιστηρίων και των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων.
Η επικείμενη συνάντηση ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι στη Νέα Υόρκη πραγματοποιείται σε μια περίοδο έντονων πολιτικών διεργασιών, όπου η αμερικανική εξωτερική πολιτική συνδέεται άμεσα με την εσωτερική οικονομική σταθερότητα.
Σύμφωνα με την Guardian, η Ουάσιγκτον ασκεί συστηματική και έντονη πίεση στο Κίεβο προκειμένου να σταματήσει άμεσα τη στρατηγική των πληγμάτων κατά των ρωσικών διυλιστηρίων και των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων. Η προσέγγιση αυτή υπαγορεύεται από την ανησυχία ότι η συνεχιζόμενη αποσταθεροποίηση της ρωσικής παραγωγής καυσίμων μπορεί να προκαλέσει μια ανεξέλεγκτη παγκόσμια ενεργειακή κρίση.
Η αμερικανική ηγεσία εκφράζει έντονο προβληματισμό για τη μείωση της παραγωγής ντίζελ στη Ρωσία, η οποία προκλήθηκε από τις πρόσφατες ουκρανικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Σε μια περίοδο που οι διεθνείς αγορές είναι ήδη εξαιρετικά ευάλωτες λόγω των γεωπολιτικών εντάσεων στη Μέση Ανατολή, η απώλεια ρωσικών διυλιστικών ικανοτήτων απειλεί να εκτινάξει το κόστος των καυσίμων παγκοσμίως.
Για την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, μια τέτοια εξέλιξη θα είχε άμεσο αντίκτυπο στην εσωτερική οικονομία, αυξάνοντας τον πληθωρισμό και επιβαρύνοντας τους καταναλωτές. Για τον λόγο αυτό, ο Αμερικανός πρόεδρος επιχειρεί να πείσει την ουκρανική πλευρά ότι η συνέχιση αυτών των πληγμάτων υπονομεύει τη διεθνή υποστήριξη προς τη χώρα τους, προτρέποντάς τους να στρέψουν τη στρατιωτική τους προσοχή αποκλειστικά σε καθαρά στρατιωτικούς στόχους εντός των μετώπων.
Η τακτική του Κιέβου
Η Ουκρανία, από την πλευρά της, έχει αναπτύξει μια εξαιρετικά αποτελεσματική στρατηγική ασύμμετρου πολέμου, χρησιμοποιώντας drones μεγάλης εμβέλειας για να πλήξει την οικονομική καρδιά της Ρωσίας.
Οι πρόσφατες επιθέσεις σε διυλιστήρια κοντά στη Μόσχα απέδειξαν ότι το Κίεβο διαθέτει πλέον τη δυνατότητα να προκαλεί σοβαρά πλήγματα βαθιά μέσα στο ρωσικό έδαφος. Αυτή η στρατιωτική ικανότητα αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα διαπραγματευτικά χαρτιά της Ουκρανίας, το οποίο δεν είναι διατεθειμένη να παραδώσει χωρίς ουσιαστικά ανταλλάγματα.
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει καταστήσει σαφές ότι οποιαδήποτε συζήτηση για τον περιορισμό των ουκρανικών επιθέσεων μπορεί να γίνει μόνο στη βάση της αμοιβαιότητας. Το Κίεβο ζητά μια συνολική και δεσμευτική συμφωνία που θα απαγορεύει και στις δύο πλευρές να στοχεύουν ενεργειακές υποδομές.
Η Ουκρανία έχει υποστεί τεράστιες καταστροφές στο δικό της ηλεκτρικό δίκτυο και στις υποδομές παραγωγής ενέργειας από τις συνεχείς ρωσικές επιθέσεις, γεγονός που απειλεί τη χώρα με σοβαρές ελλείψεις ενόψει του χειμώνα.
Μια αμοιβαία εκεχειρία στον ενεργειακό τομέα θα προσέφερε στην Ουκρανία την απαραίτητη ανάσα για να επισκευάσει το δίκτυό της και να προστατεύσει τους πολίτες της. Ωστόσο, η ουκρανική ηγεσία παραμένει καχύποπτη απέναντι στις προθέσεις της Μόσχας και απαιτεί ισχυρές διεθνείς εγγυήσεις ότι η Ρωσία θα σεβαστεί μια τέτοια συμφωνία και δεν θα τη χρησιμοποιήσει απλώς για να αναδιοργανώσει τις δικές της δυνάμεις.
Η διπλωματική μάχη που εξελίσσεται στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών αναδεικνύει το πόσο περίπλοκη έχει γίνει η διαχείριση της σύγκρουσης σε παγκόσμιο επίπεδο. Η προσπάθεια του Ντόναλντ Τραμπ να μεσολαβήσει για μια μερική εκεχειρία δείχνει τη βιασύνη της Ουάσιγκτον να παρουσιάσει μια διπλωματική επιτυχία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε σταδιακή αποκλιμάκωση της έντασης. Παρά την αρχική σπουδή για την ανακοίνωση μιας συμφωνίας, οι λεπτομέρειες της εφαρμογής της παραμένουν το μεγάλο αγκάθι, καθώς οι δύο εμπόλεμες πλευρές έχουν εντελώς διαφορετικές προτεραιότητες και απαιτήσεις ασφαλείας.
Για τη διεθνή κοινότητα, μια ενεργειακή εκεχειρία θα αποτελούσε ένα πρώτο, κρίσιμο βήμα προς τη σταθεροποίηση των αγορών και τη μείωση του κινδύνου μιας γενικευμένης οικονομικής ύφεσης. Για την Ουκρανία και τη Ρωσία, όμως, οι υποδομές αυτές αποτελούν ζωτικά εργαλεία άσκησης πίεσης και διεξαγωγής του πολέμου. Η ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να γεφυρώσουν αυτό το χάσμα και να προσφέρουν πειστικές εγγυήσεις ασφαλείας στην Ουκρανία, χωρίς ταυτόχρονα να φαίνεται ότι υποχωρούν στις πιέσεις της Μόσχας, θα κρίνει την επιτυχία αυτής της πρωτοβουλίας τις επόμενες εβδομάδες.