Μεγάλος κίνδυνος εξαφάνισης των πιθήκων της Αφρικής
![Unsplash Unsplash](https://cdn.flash.gr/portal-img/art_featured/35/francesco-ungaro-n8x-z4jiqkk-unsplash.jpg?crop=2048,1267,0,49)
Πάνω από το ένα τρίτο του πληθυσμού των μεγάλων πιθήκων στην Αφρική κινδυνεύει από την εξόρυξη, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.
Η απειλή για αυτούς τους 180.000 χιμπατζήδες, μπονόμπο και γορίλες έχει μέχρι στιγμής υποτιμηθεί, έγραψαν επιστήμονες από το Γερμανικό Κέντρο για την Ολοκληρωτική Έρευνα Βιοποικιλότητας (iDiv) στο περιοδικό Science Advances.
H αυξανόμενη ζήτηση για σημαντικά ορυκτά όπως ο χαλκός, το λίθιο, το κοβάλτιο και οι σπάνιες γαίες, τα οποία είναι απαραίτητα για τη μετάβαση σε μεγάλη κλίμακα προς την καθαρή ενέργεια, έχει οδηγήσει σε έκρηξη των εξορύξεων στην Αφρική, λένε οι επιστήμονες.
Υπάρχουν επίσης άλλες άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις, όπως η κατασκευή δρόμων, η εγκατάσταση ανθρώπων σε προηγουμένως ακατοίκητες περιοχές, το κυνήγι και η πιθανή μετάδοση ασθενειών.
Πώς εξελίχθηκε η έρευνα
Για τη μελέτη, η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες από το iDiv Halle-Jena-Leipzig χρησιμοποίησε δεδομένα σχετικά με περιοχές εξόρυξης σε 17 αφρικανικές χώρες, οι οποίες είτε έχουν ήδη τεθεί σε λειτουργία είτε βρίσκονται υπό ανάπτυξη.
Συνέκριναν τις τοποθεσίες αυτών των χώρων εξόρυξης με τους βιότοπους των πληθυσμών των μεγάλων πιθήκων, υποθέτοντας ότι τα ζώα σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων επηρεάζονται άμεσα και εκείνα σε ακτίνα 50 χιλιομέτρων έμμεσα.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν τις μεγαλύτερες επικαλύψεις στις δυτικοαφρικανικές χώρες Λιβερία, Σιέρα Λεόνε, Μάλι και Γουινέα. Η επικάλυψη μεταξύ των βιοτόπων των χιμπατζήδων και των μεταλλείων ήταν ιδιαίτερα έντονη στη Γουινέα.
Σύμφωνα με τη μελέτη, περισσότεροι από 23.000 χιμπατζήδες ή έως και το 83% του πληθυσμού των πιθήκων εκεί θα μπορούσαν να επηρεαστούν άμεσα ή έμμεσα από τις εξορυκτικές δραστηριότητες.
«Η απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα είναι σωστή και σημαντική για το κλίμα», ανέφερε η περιβαλλοντική οργάνωση Re:wild σε ανακοίνωσή της σχετικά με την έκθεση. Ωστόσο, πρέπει να γίνει με τρόπο που να μην θέτει σε κίνδυνο τη βιοποικιλότητα.
«Οι εταιρείες, οι δανειστές και οι κυβερνήσεις πρέπει να αναγνωρίσουν ότι μερικές φορές το να αφήσουμε κάποιες περιοχές ανέγγιχτες μπορεί να είναι πιο ωφέλιμο για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την πρόληψη μελλοντικών επιδημιών», ανέφερε η ομάδα.